Przystąpienie Macedonii Północnej do Porozumienia ws. Zamówień Rządowych (GPA)

W dniu 30 października br. Macedonia Północna stanie się członkiem Porozumienia WTO w sprawie Zamówień Rządowych (GPA 2012), co oznacza, że z jednej strony zyska nowe możliwości dostępu do rynku zamówień publicznych innych państw członkowskich GPA, w tym do rynków zamówień publicznych państw członkowskich UE, z drugiej zaś otworzy jednocześnie swój własny rynek zamówień dla innych stron GPA i zobowiązując się do zwiększenia przejrzystości i wydajności swoich procedur zamówień publicznych.

Macedonia Północna stanie się 49 członkiem WTO związanym GPA 2012., które jest najważniejszym z międzynarodowych porozumień w dziedzinie zamówień publicznych, z uwagi na liczbę uczestniczących państw i zakres udostępnionych zamówień określonych w załącznikach do Porozumienia.

Zrewidowane GPA weszło w życie 6 kwietnia 2014 r. i do tej pory obowiązywało 21 uczestników, obejmujących 48 członków WTO, w tym Unię Europejską z jej 27 państwami. Poza UE i jej państwami członkowskimi, stronami GPA w 2022 r. są: Armenia, Australia, Czarnogóra, Holandia w odniesieniu do Aruby, Hong-Kong, Islandia, Izrael, Japonia, Kanada, Korea, Lichtenstein, Mołdawia, Norwegia, Nowa Zelandia, Singapur, Szwajcaria, Tajwan, Ukraina, USA, Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej.

źródło: Urząd Zamówień Publicznych


Potrzebujesz porady, doradztwa, reprezentacji przed KIO lub szkolenia z zamówień publicznych? Skontaktuj się z nami:

Uzupełnienie przedmiotowych środków dowodowych

Zgodnie z treścią art. 107 ust. 2 PZP, jeżeli wykonawca nie złożył przedmiotowych środków dowodowych lub złożone przedmiotowe środki dowodowe są niekompletne, zamawiający wzywa do ich złożenia lub uzupełnienia w wyznaczonym terminie, o ile przewidział to w ogłoszeniu o zamówieniu lub dokumentach zamówienia.

Oznacza to, że zamawiający może wezwać wykonawcę do uzupełnienia przedmiotowych środków dowodowych w następujących okolicznościach:

  1. Zamawiający przewidział taką możliwość w dokumentach zamówienia lub ogłoszeniu o zamówieniu

oraz

  1. Wykonawca nie złożył przedmiotowych środków dowodowych, lub
  2. Wykonawca złożył przedmiotowe środki dowodowe, ale są one niekompletne.

Jest to o tyle istotne, że rozróżnia to sytuację, którą ustawodawca przewidział np. dla podmiotowych środków dowodowych (art. 128 ust. 1 PZP) – w przypadku podmiotowych środków dowodowych zamawiający wzywa do ich uzupełnienia (zawsze ma ten obowiązek – nie musi go wskazywać w dokumentach zamówienia lub ogłoszeniu o zamówieniu) nawet w przypadku, gdy są one nieprawidłowe (przedstawiają informacje, które nie potwierdzają np. spełnienia warunków udziału w postępowaniu). Odmiennie, przedmiotowe środki dowodowe, jeżeli nie potwierdzają zgodności oferowanego przedmiotu zamówienia z tym, co opisał zamawiający w dokumentach zamówienia, nie podlegają uzupełnieniu – oferta podlega odrzuceniu na podstawie art. 226 ust. 1 pkt 5) PZP.

Jednakże, warto mieć na uwadze – że istnieje taka możliwość, że nawet w przypadku przewidzenia przez zamawiającego możliwości uzupełnienia przedmiotowych środków dowodowych, a wykonawca nie złożył jakiegoś przedmiotowego środka dowodowego, oferta będzie podlegała odrzuceniu, bez wezwania do uzupełnienia.

Jak wskazała KIO w wyroku o sygn. akt KIO 1162/23, „przepis art. 107 ust. 2 PZP nie dotyczy informacji tworzących treść oferty. Postanowienia dokumentów zamówienia przewidujące wezwanie do uzupełnienia przedmiotowych środków dowodowych w sytuacji, gdy nie zostały one złożone wraz z ofertą należy interpretować z uwzględnieniem zasady niezmienności treści oferty. Zamawiający nie ma podstaw wezwać wykonawcy do uzupełnienia przedmiotowych środków dowodowych, jeżeli z treści oferty nie wynika, jaki sprzęt czy produkt wykonawca zaoferował”.

Najczęstszym przypadkiem jest brak złożenia „kosztorysu” (formularza cenowego), w którym wskazane miały zostać nazwy oferowanych produktów. Nie ma możliwości uzupełnienia takiego „kosztorysu” (jako przedmiotowego środka dowodowego) – nie jest to bowiem potwierdzenie, że oferowane produkty spełniają wymagania zamawiającego, lecz realnie stanowią o przedmiocie oferowanego świadczenia (realnie stanowią ofertę).

Dlatego też, należy uważać, co rzeczywiście jest „brakiem” do uzupełnienia, a co jednak świadczy o „braku” stanowiącym podstawę do odrzucenia oferty.


Potrzebujesz porady, doradztwa, reprezentacji przed KIO lub szkolenia z zamówień publicznych? Skontaktuj się z nami: